Kompletny szwedzki egzamin łowiecki obejmuje sprawdzian teoretyczny i trzyczęściowy sprawdzian praktyczny. Egzaminatora powołuje policja na wniosek dwóch działających w Szwecji organizacji myśliwych – Szwedzkiego Związku Łowieckiego (SJF) i Krajowego Związku Myśliwych (JRF). Do egzaminu można się przygotowywać w różny sposób. Przygotowanie do sprawdzianu teoretycznego może mieć formę samodzielnej nauki. Sprawdzian praktyczny odbywa się na strzelnicy zatwierdzonej do tego celu przez policję. Przystąpienie do poszczególnych części egzaminu jest odpłatne.

Za przepisy dotyczące egzaminu łowieckiego i jego stronę merytoryczną odpowiada Agencja Ochrony Środowiska (NVV) – wyspecjalizowany organ szwedzkiej centralnej administracji rządowej, w którego gestii leży m.in. zarządzanie populacjami dzikich zwierząt. Natomiast obydwie szwedzkie organizacje myśliwych, SJF i JRF, są odpowiedzialne za techniczną organizację egzaminu. Teoretyczna część szwedzkiego egzaminu łowieckiego obejmuje takie zagadnienia, jak: biologia gatunków; ekologia, w tym ekologia zwierząt i rozwój przyrody; pozyskiwanie dzikich ssaków i ptaków; regulacje prawne dotyczące polowań, broni i inne stosowne przepisy; etyka łowiecka; kynologia myśliwska; metody polowań; ochrona przyrody i ochrona środowiska; postępowanie z pozyskaną zwierzyną; strzelanie do zwierzyny i poszukiwanie postrzałków; broń palna i techniki strzeleckie; amunicja i balistyka; bezpieczeństwo użytkowania broni; badania nad zwierzyną i jej liczenie; gospodarka łowiecka i szkody łowieckie; zarządzanie populacjami dzikich zwierząt. Aby zdać egzamin teoretyczny, trzeba prawidłowo odpowiedzieć na co najmniej 60 spośród 70 pytań. Sprawdzian ma formę testu elektronicznego przeprowadzanego na smartfonie lub tablecie pod kontrolą egzaminatora.

Na trzyczęściowy egzamin praktyczny składają się: sprawdzian umiejętności związanych z użytkowaniem broni śrutowej, podstawowy sprawdzian umiejętności związanych z użytkowaniem broni kulowej i sprawdzian umiejętności związanych z użytkowaniem broni kulowej w kontekście strzelania do zwierzyny grubej. Obejmuje to następujące elementy: ocena odległości, posługiwanie się bronią śrutową, posługiwanie się bronią kulową, strzelanie do rzutków, praktyczne aspekty strzelania bronią kulową do zwierzyny grubej, strzelanie precyzyjne i strzelanie do celów naziemnych.
Po zdaniu pełnego egzaminu łowieckiego można wystąpić do policji o wydanie pozwolenia na broń dozwoloną do polowań w Szwecji. Każdy, kto chce polować w tym kraju, musi wnieść opłatę na rzecz gospodarki łowieckiej. Ostatnio wynosiła ona 400 koron szwedzkich na rok łowiecki (ok. 156 zł). Dokumentem uprawniającym do wykonywania polowania jest państwowa karta łowiecka.

Źródło: www.naturvardsverket.se
Fot. petrsalinger/ Adobe Stock