Nagrody w konkursie Pard na IGO wręczone!

Laureaci konkursu Pard na IGO na największą liczbę szopów praczy i jenotów strzelonych w sezonie 2025/2026 z przedstawicielem sponsora głównego, firmy Pard
Laureaci trzech pierwszych miejsc w konkursie „Pard na IGO”, na największą liczbę szopów praczy i jenotów strzelonych w sezonie 2025/2026, z przedstawicielem głównego sponsora nagród
Fot. ADP

W piątek 13 listopada w siedzibie ZO PZŁ w Zielonej Górze odbyło się uroczyste wręczenie nagród głównych w konkursie „Pard na IGO”, na największą liczbę szopów praczy i jenotów strzelonych w sezonie 2025/2026. Zwycięzca wyeliminował ze środowiska naturalnego łącznie 296 inwazyjnych drapieżników!

Dzięki przychylności przewodniczącego oraz członków zarządu okręgowego PZŁ w Zielonej Górze oficjalne wręczenie nagród w pierwszej edycji konkursu „Pard na IGO” odbyło się właśnie w siedzibie zielonogórskiej organizacji łowieckiej. Trudno byłoby wyobrazić sobie lepsze miejsce na tę uroczystość. Okręg nie tylko przoduje w odstrzale szopów praczy, ale też wytycza kierunki interdyscyplinarnej współpracy w zakresie ich skutecznego zwalczania oraz edukacji związanej z konsekwencjami rozprzestrzeniania się tych inwazyjnych drapieżników. Trzech z sześciu wyróżnionych myśliwych, w tym laureaci pierwszego i drugiego miejsca, poluje ponadto w zielonogórskich łowiskach.

Od 104 do 294 strzelonych szopów

Spotkanie poza łowczym Jackiem Banaszkiem, członkami zarządu Piotrem Brzozowskim, Janem Olszewskim i Dionizym Stępniewskim, a z ramienia BŁ – niżej podpisanym, uświetnili reprezentant głównego sponsora, menadżer ds. rozwoju firmy Pard Jan Żwirek, przewodniczący Regionalnej Rady Ochrony Przyrody w Gorzowie Wlkp. i dyrektor Instytutu Nauk Biologicznych Uniwersytetu Zielonogórskiego prof. Leszek Jerzak, przewodniczący Komisji Hodowlanej ZO PZŁ w Zielonej Górze Hubert Prais oraz instruktor i wiceprzewodniczący Komisji Strzelectwa Myśliwskiego ZO PZŁ w Zielonej Górze Hubert Nadborski. Ostatni z nich dał znak do rozpoczęcia, odgrywając na rogu myśliwskim „Zbiórkę myśliwych” oraz „Powitanie”.

Przypomnijmy, że na konkursowym podium znaleźli się, począwszy od trzeciego miejsca Bartosz Michalski z KŁ „Rogacz” w Międzyrzeczu (okręg gorzowski) – 104 szopy pracze, Piotr Mińczyk z KŁ „Ryś” w Niedoradzu – 122 szopy pracze i 7 jenotów oraz Paweł Osocki z KŁ „Piast” w Sulechowie – 294 szopy pracze i 2 jenoty. Warto ponadto wspomnieć, że zwycięzca sezon wcześniej uplasował się na drugim miejscu klasyfikacji ogólnej konkursu BŁ i firmy Incorsa „Pomóżmy zwierzynie drobnej”. Strzelił wówczas równie imponującą liczbę 266 szopów praczy i 2 jenoty, a oprócz nich 45 lisów, 10 borsuków i 7 kun. To za jego sprawą redakcja BŁ podjęła decyzję o wyłączeniu kategorii IGO z konkursu dla lisiarzy i stworzeniu dla tej grupy drapieżników odrębnej klasyfikacji z nowym sponsorem – tej roli bez chwili zawahania podjął się Pard. Istniały obawy, że przy obecnym tempie wzrostu wielkości odstrzału w województwie lubuskim łowcy szopów szybko wyparliby lisiarzy daleko poza podium.

Uczestnicy wręczenia nagród w konkursie Pard na IGO sezonu 2025/2026
Uczestnicy uroczystego wręczenia nagród w konkursie „Pard na IGO” sezonu 2025/2026, które odbyło się 13 listopada 2026 r. w siedzibie ZO PZŁ w Zielonej Górze
Fot. ADP

Eliminacja IGO ustawowym celem łowiectwa

Podsumowanie konkursu w Zielonej Górze było okazją do dyskusji, podzielenia się doświadczeniami terenowymi oraz wymiany poglądów na funkcjonowanie systemu zwalczania IGO w naszym kraju. Zdaniem Pawła Osockiego, dobrej klasy sprzęt termowizyjny, zarówno do obserwacji, jak i optyka celownicza, znacząco podnosi skuteczność odstrzału szopów. Noktowizja ujawnia tutaj pewne słabości, szczególnie jesienią, przed zrzuceniem liści. Ukryte pośród gałęzi drapieżniki są wówczas trudno dostrzegalne lub w ogóle niewidoczne na matrycach tych urządzeń. W zgodnej opinii zebranych myśliwych bez stosowania sprzętu optoelektronicznego efektywna eliminacja tego gatunku nie miałaby najmniejszych szans powodzenia. Ze strony łowczego Banaszka padło w tym kontekście pytanie, jak inicjatorzy głośnej obywatelskiej zmiany Prawa łowieckiego godzą swoje, wśród nich zakaz stosowania nokto- i termowizji do polowań, z ochroną różnorodności biologicznej?

Jak przyznał Osocki, każdy kolejny sezon przynosi nowe doświadczenia i wiedzę na temat behawioru szopów praczy. Pozwala to doskonalić metody polowania na ten gatunek. A ma ono swoją specyfikę. Więcej na ten temat Paweł Osocki napisze wkrótce na naszych łamach. W jego ręce trafiła luneta termowizyjna Pard Pantera Mini 35 mm z sensorem 384×288 px.

Piotr Mińczyk od trzech sezonów strzelał IGO zarówno z kuli, jak i śrutu ze sprawdzoną nasadką noktowizyjną Pard NV007V, której był zadowolonym użytkownikiem. Co roku odnotowywał rosnące pozyskanie szopów praczy. Odzwierciedla ono eksplozję liczebności gatunku w nadodrzańskim łowisku „Rysia”. Teraz myśliwy zamieni swoją nasadkę na nowszy i sprawniejszy model Pard NV007SP2 4K. To samo urządzenie trafiło do Bartosza Michalskiego, który w obwodzie przyległym do Międzyrzecza z sukcesami ogranicza rozprzestrzenianie się szopów i hamuje ich ekspansję dalej na zachód, za linię rzeki Obry. Wzdłuż jej brzegów na drapieżniki poluje najchętniej, a przyświeca mu cel ochrony ptactwa. Rezultaty dają się nie tylko zobaczyć, ale też usłyszeć podczas pobytów w łowisku.

Niestety aktywność myśliwych, którą należałoby doceniać (takie jest zresztą założenie naszego konkursu), często spotyka się z niezrozumieniem ze strony wielu kolegów w kołach. Działania łowców IGO budzą niezrozumienie, zarzuca się im nadmierne hałasowanie i sianie zamętu w łowisku. Konieczna wydaje się więc z jednej strony edukacja samych polujących, z drugiej zaś przekonanie ich do większego zaangażowania w redukcję IGO. Grono pasjonatów poświęcających na to czas, delikatnie mówiąc nie jest liczne. Ochrona i zachowanie różnorodności, rozumiane również jako eliminowanie ze środowiska IGO, jest natomiast jednym z głównych celów ustawowych łowiectwa. Należałoby zdecydowanie silniej to artykułować.  

Z szopami nie ma żartów

Jacek Banaszek przybliżył inicjatywy w zakresie intensyfikacji redukcji IGO realizowane przez kierowany przez niego okręg, w tym coroczne powiatowe łowy na drapieżniki. Na pokotach po tygodniowych polowaniach, w odróżnieniu od innych części kraju dominują tam szopy pracze. Banaszek zwrócił też uwagę na rosnący problem nutrii (czytaj więcej w artykule „Nutria w naszych łowiskach” Jerzego Czarskiego TUTAJ). W Zielonej Górze regularnie odbywają się ponadto konferencje naukowe poświęcone problematyce IGO. Ostatnia odbyła się w czerwcu br. i została obszernie zrelacjonowana na łamach BŁ 10/20206 (czytaj więcej w artykule „Niechciany obcy” Adama Depki-Prądzinskiego TUTAJ).

Prof. Leszek Jerzak wspomniał z kolei o badaniach realizowanych na Uniwersytecie Zielonogórskim w ścisłej i owocnej współpracy z zielonogórskimi myśliwym, którzy zapewniają dostęp do tusz odstrzelonych szopów. Przykłady negatywnego wpływu tych drapieżników na rodzimą faunę można by mnożyć. Wymieńmy choćby stwierdzoną przez polskich badaczy presję na nietoperze zimujące w podziemiach Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego, zagrożenie dla lęgów zagrożonych rybołowów, bocianów czarnych czy ornitofauny małych wysp i łach piaskowych, skuteczną likwidację żółwi błotnych, otwieranych niczym konserwy, czy intensywne żerowanie na mięczakach, które stanowią podstawę diety wielu blaszkodziobych. Szopa, mówił profesor, trzeba likwidować. Nie ma z nim żartów. A PZŁ, w odróżnieniu od lokalnych samorządów, jest istniejącą strukturą, przygotowaną i zdolną do skutecznego przeciwdziałania problemowi.

Piotr Brzozowski argumentował, że polskich myśliwych należałoby wyposażyć w znacznie szersze spektrum narzędzi umożliwiających sprawniejsze eliminowanie szopów, w tym uśmiercanie osobników odłowionych w pułapki żywołowne. W oparciu o własną codzienną praktykę przychylili się do tego również laureaci konkursu. Pełna legalizacja stosowania tłumików oraz broni małokalibrowej, o broni krótkiej nie wspominając, wiele by poprawiła. Można się pod tym względem wzorować na rozwiązaniach niemieckich. Brzozowski podniósł też problem niewykorzystania danych o pozyskaniu IGO z elektronicznych książek polowań przez organy ochrony środowiska. Z ich strony często pada zarzut braku zaangażowania członków PZŁ w proces formalnego zgłaszania obserwacji IGO. Gdyby jednak myśliwi mieli tego dokonywać zgodnie z karkołomną procedurą ustanowioną w ustawie o gatunkach obcych, ogniska zapalne pojawiałyby się na przestrzeni kraju każdego dnia. A system wcale nie działałby przez to sprawniej. Sposób zgłaszania obserwacji IGO oraz tempo reagowania na te doniesienia to jeden z tych obszarów, które wymagają pilnej poprawy.

***

Ostateczna decyzja co do kontynuacji konkursu „Pard na IGO” jeszcze nie zapadła. Zachęcamy więc do uważnego śledzenia łamów BŁ oraz naszej strony internetowej, gdzie przekażemy informację o ustaleniach związanych z organizacją drugiej edycji.